4.2 LISTA CRONOLÓGICA DOS EVENTOS ANTERIORES A 1948 RELACIONADOS AO ADVENTO DA ESTÉTICA COMPOSICIONAL DA MÚSICA ELETRÔNICA
Paulo Motta
Antiguidade grega
Homero: Odisséia.
Pitágoras: proporções, monocórdio, quartos de tom.
Platão: apontamentos éticos e políticos da música.
Aristóteles: estética, educação, prática musical..
Aristoxenos: temperamento proporcional.
Ptolomeu: intonação justa.
Século V d.C.
Boécio: De institutione musica.
Cassiodoro: Institutione musicae.
Século VII
Isidoro de Sevilha: Etymologiarum sive originum.
Século IX
Aureliano: Musica disciplina; Musica enchiriadis.
Século X
Regino de Prürm: De harmonica institutione.
Século XI
Guido d'Arezzo: Micrologus.
ca. 1260
Franco de Colônia: Ars cantus mensurabilis.
ca. 1270-1280
Anonimus IV: De mensuris et discantu.
ca. 1300
Johannes de Grocheo: Theoria.
1307
Dante: Divine Comedy.
1318
Marcheto de Pádua: Promerium artis musicae mensurabilis.
ca. 1320
Philippe de Vitry: Ars Nova.
ca. 1475
Tinctoris: Proportionale musicae.
1497
Gafurius: Pratica musicae.
1552
Vicentino: Archicembalo.
1558
Zarlino: 19 divisões por oitava.
1577
Salinas: 19 e 24 divisões por oitava.
1618
Descartes: Método científico.
Colonna: La sambuca lincea.
Kepler: Harmony of the World..
1627
Bacon:The New Atlantis.
1636
Mersenne: Harmonie universelle.
1671
Rouhault: Traté de Physique.
1680
Perrault: Du bruit; De la musique des Anciens.
1701
Saveur: séries hamônicas, sistemas de afinação.
1710
Henflyng: Specimen de novo suo systemate musico; 50 divisões por oitava.
1722-25
Mattheson: Critica musica; 55 divisões por oitava.
1726
Jackson: um esquema demonstrativo da perfeição e harmonia dos sons; 55 divisões por oitava.
1722-60
Rameau: sistema harmônico baseado nas séries harmônicas.
1758
Romieu: Memoire théorique et pratique sur les système de musique; 31, 43 e 55 divisões por oitava.
1763
Franklin: Celesta.
1791
Mozart: Música para celesta.
1812
Liston: An Essay Upon Perfect Intonation; 59 divisões por oitava.
1814
Beethoven: Música para Celesta.
1826-27
Delezenne: Mémoire sur les valeurs numérique des notes de la gamme; 41 divisões por oitava.
1850
Poole: órgão enharmônico com 50 divisões por oitava.
1852
Oplet: Allgemeine Theorie der Musik; 22 e 43 divisões por oitava.
1855
Drobisch: Uber musikalische Tonbestimmung und Tempratur; 43 e 73 divisões por oitava.
1863
Helmholtz: Sensations of Tone.
1874-75
Bosanquet: teclado com 53, 56 e 118 divisões por oitava.
1876
Koenig: tonamétrico com 670 divisôes sobre 4 oitavas.
Bell: telefone.
1877
Berliner: receptor telefônico, disco de acetato.
1878
Edison: fonógrafo.
1897
Cahill: souding staves.
1898
Poulsen: Telegraphone.
1899
Duddell: primeiro instrumento eletrônico: Singing Arc.
1906
Cahill: Dynamophone.
1909
Schoenberg: Fünf Orchestertücke.
Marinetti: fundação e manifesto do Futurismo.
1911
Cowell: clusters.
Pratella: The Technical Manifesto of Futurist Music.
1912
Tradução do manifesto de Marinetti na Der Sturn.
Pratella: Musica Futurista per Orchestra.
1913
Intonarumori, Futurist Manifesto.
Marinetti: The Variety Theatre.
1914
Cangiullo: Piedigrotta
Balla: Macchina Tipografica.
Russolo: notação enharmônica para o Futurista Intonarumori.
Pratella: Saggio di Orchestra mista.
Duchamp: Ready-mades.
1915
Forest: oscilador.
ca. 1916
Tzara: Cabaret Voltaire.
1916-17
Man Ray: Object Paintings.
1917
Balla: montagem de Feu d'Artifice, de Stravinsky.
1918
Huelsenbeck: primeiro Manifesto Dada alemão.
1919
Azari: Futurist Aerial Theatre Manifesto.
Bauhaus em Weimar.
Tzara: introdução do movimento dadaista na França; chance poems em Littérature.
Anos 1920
Milhaud, Hindemith, Toch: o fonógrafo se transforma rapidamente.
1920
Schwitters: Merz.
1921
Richter: Rythmus 21.
Eggeling: Diagonal Symphony.
Eluard: Information Please.
1922
Marinetti: Il Tamburo di Fuoco.
Hartwig, Schwerdtfeger: experimentos com luzes refletidas.
1923
Theremin: Theremin.
Grunov: The Creation of Living Form Through Color, Form and Sound.
1924
Primeira performance de luzes refletidas em Berlim e Viena.
Schlemmer: Man and Arte Figure e Two Solemn Tragedians.
Moholy-Nagy: Theatre, Circus, Variety e Mechanized Eccentric.
Molnár: U-Theater.
Schwitters: Ursonata, W.
1925
Hirshfeld-Mack: Reflected-Light Compositions.
1926
Russolo: Psofarmoni
Theremim: Harmonium elétrico com 1200 divisões por oitava.
1927-28
Schlemmer: Gesture Dance
Ruttman: descrição do som.
Prampolini: Santa Velocitá.
Martenot: Ondas Martenot.
1929
Hammond: Órgão Hammond.
Givelet, Coupleux: sintetizador.
1930-37
Marinetti: cinco trabalhos radiofônicos.
1931
Bauhaus: descrição do som.
Varèse: Ionisation.
Schillinger: Eletricity, a musical liberator.
1932
Stokowski: New Horizons in Music.
1925
Bauhaus em Berlim
Hirshfeld-Mack: Reflected-Light Compositions
1933
Marinetti, Manasta: Futurist Radiophonic Theatre Manifesto.
1933-37
Jaubert, Hoérée, Honegger: trilhas sonoras de filmes.
1935
Allgemeine Elektrizitäts Gesellshaft: Magnetophone.
Duchamp: Rotoreliefs.
1937
Chaves: Toward a New Music.
1939
McLaren: delineamento do som.
Cage: Imaginary Landscape No. 1.
1940
Whitney: delineamento sonoro.
1942
Cage: Imaginary Landscape No. 2 e Imaginary Landscape No. 3.
1944
Boisselet: composições com osciladores.
Grainger, Cross: sintetizador.
1945
Hanert: sintetizador.
***1948***
Início dos projetos e esboços teórico-práticos para as primeiras obras musicais a serem realizadas com recursos eletrônicos.

Nenhum comentário:
Postar um comentário